Sa loob ng ilang minuto, paagkatapos naming mapanood ang palabas na ito, na-paranoid kaming magkakapatid. Hindi pasko. Hindi umuulan ng snow. Hindi kelanman nagka-winter sa Pilipinas. At di ko akalaing sa edad kong to, maniniwala pa ako sa mga pambatang palabas na ganito. Tungkol sa isang batang lalake na hindi naniniwala kay Santa Claus, sinundo siya ng isang Polar Express na papuntang North Pole sa mismong harap ng bahay nila. Sa huli nasubok ang tapang niya at ang paniniwala niya. Amazing lahat ng eksena, parang panaginip ko nung bata ako.


Kaya nung natapos na, nagmuni-muni kaming magkakapatid, at nang biglang may narinig kaming ingay ng makina sa labas ng bahay na may malaking ilaw, nagtakbuhan kami palabas! Nakakatawa, pareparehas naming inisip na may Polar Express nga sa labas ng bahay namin. lol XD

Malayo Man, Malapit Din
ni Reuel M. Aguila

Kay layo ng Mayo sa Disyembre
Wala sa pagitan nito ang Pebrero
Magsimula man sa init ng Mayo
Puso'y kay daling mawaglit
Basa at nanlalamig
Sa bagyo at ulan
Ng susunod na buwan
Hanggang sa tuluyang ipaglamay
Ng Nobyembre ang nagyaong pagmamahal
Kung itakwil lamang ang mga panahong namamagitan
Gaya ng pagtakwil ng Enero sa taong nagdaan
Malalapit ang Disyembre sa Mayo
At mamamagitan ang Pebrero










Bulag
ni Reuel M. Aguila

Una ko siyang nakita
Sa isang palaisipan ng pag-ibig.
Saan ka tumititig
Kapag kausap ang sinisinta?
Lahat ng sagot ay mali:
Kapag sa mata ay pangahas ka
Kapag sa labi ay nanggagayuma
Kapag sa noo'y nakapagtataka
Sa baba pa ng leeg
May kabastusan na.
Ay, saan nga ba tumititig
Kapag kausap ang sinisinta?
Kayat isang araw
Dinukit ko ang aking mga mata
At kinapa ang daan
Upang makaharap siya.
At habang siya'y kausap,
O kay inam, o kay sarap
Kapwa pala kaming nagpabulag.









Ang Pag-ibig ay Pusa
ni Reuel M. Aguila

Pagkat tapat umibig
Sakluban man ng langit
Iligaw man nang pilit
Puso'y pusang babalik















Si Ginoong Reuel M.Aguila ay naging guro ko sa Panitikang Pilipino 19: Panitikan at Sekswalidad at siya ring may-akda ng aklat na Mandaragat ng Pag-ibig at Iba pang Tula ng Pagnanasa.

Mahaba ang araw ko bukas.
Dalawa ang exam ko at isang malupet na report.
Di pa ko natutulog, 3:00AM na ata ngayon.
Actually, wala na akong balak matulog,
kasi wala pa akong naaaral sa Jap11, eh 7am ang exam ko dun.
wahaha.
tas ngayon nagpopost ako dito habang nagsa-soundtrip ng classical music.
Di ako nakakatulog! Ang galing nga eh.
woot! speaking of kurashiku,
gusto ko ng damit at bag na tulad nang kay Nodame!! (sa makatuwid, gusto ko siya icosplay)
kaya ko kaya magprovide nun bago mag-monday nextweek?
hmmm....pwede kung may pera. nuh?
haynako.....kelan kaya ako makakapagcosplay ulet.....
sana marami akong pera.
Enwei, gumawa ako ng Happy Wagon nung Sunday!!!
ang saya nga kasi wala akong mahanap na matinong pebbles,
eh ayoko bumili,
kaya yung paper star na nilalagay sa bote na lang ginamit ko.
XD~
Nagstart ako sa 10 stars.
Pero kahit pagod ako,
i'm happy today eh..kaya may 15 xang laman.
^_________________________^

nag-enjoy akong kasama at kausap ka. yun lang. hehehe

(my first happy post)

Para sa mga tatamaan,

Magpo-provide ako ng mga kailangan niyo hanggang sa sukdulan ng kaya kong i-provide. Kahit masabihan ako ng "Gusto ko NOW NA." or kahit mafrustrate ako sa pag nasasabihan ng "Hindi na natin yan magagamit ngayon." Ayos lang sakin yon, though syempre mas masaya ako kung magagamit yung mga pinaghirapan kong dalhin. Di MO kasi alam kasi puro ka utos, sabay sabi ng "Kaya yan. Meron yan. Ok lang yan." na hindi na nakakatawa, di mo kasi alam, kasi WALA KA SA POSISYON KO. Sana ikaw na lang ang nagbibitbit nito araw-araw at ikaw na lang din ang namomroblema kung saan hahanap ng kung anong sabihin ng direktor. Tapos ako, ako yung magsasabi ng "Asan yung ganito? Kulang tayo ng ganyan! Humanap kang ganon, kailangan natin nito." Haaay...
Onga pala. Trabaho ko to. Ok lang naman talaga eh. Di nga ako nagreklamo eh.Tsaka ni hindi nga ako ang nagprisinta eh, bigla niyo na lang inassign sakin yun. Ok lang naman talaga. Ang hiling ko lang naman sana isipin niyo naman yung mga sinasabi niyo. Tandaan niyong pera ko ang ginagamit ko, kaya wag kayong mag-expect ng mamahaling props. Tandaan niyong babae ako at kahit pano eh hindi kinakaya ng katawan ko na magdala ng sobrang dami at laking mga props. Tandaan niyong wala akong sasakyan at nagko-commute ako dala lahat yon. Tandaan niyong nagkakabisado din ako ng script at istudyante din ako, katulad niyo hindi lang din ito ang subject ko. Kung nagrereklamo kayo na nase-stress na kayo, ako hindi lang utak ko ang pagod, pati katawan ko. At habang pinaplano NIYO kung pano didiskartehan ang pag-arte at pagshu-shoot, MAG-ISA KO ding pinaplano kung saan ako kukuha ng gagamitin niyo. Kaya pwede ba, onting konsiderasyon naman? Pag sinabi kong may kelangan akong gawin, makinig kayo kahit sandali at magbigay ng palugid. Kasi para naman to sa group naten.

-natsu